Waar ligt jouw NEE ??

Nee zeggen, niet iedereen vind dat even makkelijk.

Terwijl toen we ongeveer twee jaar oud waren, het ons favoriete woord was.

Niet voor niets is er een quote m.b.t. kinderen die zegt:

Ik ben twee, dus ik zeg nee.

En dan naarmate we ouder worden, wordt ons steeds meer geleerd om te doen wat er gezegd wordt en bij voorkeur zonder vragen en weerwoord. Gewoon niet brutaal en eigenwijs zijn, maar (klakkeloos) doen wat er gezegd wordt.

Daar ben ik nooit heel goed in geweest, maar zeg ik heel eerlijk, ik ben daar een hele tijd best goed in geworden. Al was het maar voor de lieve vrede in huis, in de vriendengroep, de (schoon) familie of op het werk.

Het zal de meeste van ons niet vreemd zijn: je aanpassen aan je omgeving en de mensen in je leven. Ja zeggen terwijl je eigenlijk nee wil zeggen, maar je wil de ander niet teleurstellen of verdriet doen. Je wil geen problemen veroorzaken.

Tot dat je zover van jezelf bent afgedreven, dat je er problemen mee krijgt. Problemen met jezelf uiteraard, want je zegt de hele tijd nee tegen jezelf en wat jij wil. Die problemen met jezelf hebben niet voor iedereen dezelfde vorm.

Maar oei oei oei wat kun je er een last van hebben.

Het is inmiddels al weer een aardige tijd geleden dat ik tegen mijn problemen met mezelf aan liep (2009/2010), maar jemig wat had ik het er zwaar mee.

Wat ik nu terug kijkend nog het meest bijzonder vind, is dat ik me heel schuldig en een slecht mens voelde, omdat ik alles had waar de meeste mensen van droomden, maar ik was diep ongelukkig. Het kon natuurlijk niet anders zijn dan dat het volledig aan mij lag, hoe ondankbaar was ik wel niet.

Nu kan ik zeggen dat ik er zeker verantwoordelijk voor was, dat ik in die (diepe) put ben gevallen toentertijd. Ik had te lang Ja gezegd tegen allerlei dingen en mensen waar ik een Nee bij voelde, maar dat kon ik toch niet maken. Want ..........

Verklaringen en excuses genoeg, maar eigenlijk ging het maar om 1 ding:

ik zei constant Nee tegen mezelf.

Het heeft best wat voeten in de aarde gehad en de nodige coaching voor ik mezelf sterk genoeg voelde om te zeggen: NEE dit wil ik niet meer.

Hier ligt mijn NEE, het stopt hier en nu.

Ik had daar echt te lang mee gewacht, dus de weg terug naar mijn: JA, dit wil ik. Die was best lang en in het begin heel onwennig.

Maar wauw wat ben ik gegroeid onderweg, en ik groei nog steeds.

Af en toe betrap ik me er op dat ik Ja zeg terwijl ik eigenlijk Nee wil zeggen.

En dat is oké, ik leer ervan, ik merk het ook sneller op dat ik stiekem toch weer het verkeerde antwoord geef. Regelmatig zeg ik: ik denk er even over na ik kom er op terug, als ik merk dat ik het lastig vind om meteen Nee te zeggen of als ik twijfel: wil ik dit wel of stiekem toch niet.

Maar regelmatig voel ik meteen een hele duidelijk Nee en dan zeg ik het ook.

Onlangs nog op mijn werk. Mijn werk gaat dit jaar verhuizen van Beverwijk naar Bleiswijk waarschijnlijk na de zomervakantie. Van 7 km naar ongeveer 80 km enkele reis van mijn huis. Nou kan ik gelukkig alles ook vanuit huis doen, dus ik had aangegeven dat ik best bij het bedrijf wilde blijven maar dat ik niet elke week naar Bleiswijk wil gaan. Daar moesten ze het even over hebben, hoger hand in de UK, mijn Nederlandse collega's zien geen probleem.

Het duurde even maar na ruim een maand kwam er een antwoord via email, of ik wilde overwegen om 1x per week naar Bleiswijk te gaan. Zonder ook maar een moment te twijfelen heb ik een email terug gestuurd: NEE dat wil ik niet. Ook echt met NO in hoofdletters. Inmiddels zijn we bijna een maand verder en er is nog geen reactie van hun kant gekomen op mijn Nee.

Geen antwoord is ook een antwoord zegt men vaak, maar ik vind het wel een onduidelijk antwoord. Ik kan daar niet zo veel mee, of ik kan daar van alles bij verzinnen. Maar daar heb ik geen zin in, zonde van mijn tijd en energie.

Ik ben rustig aan het rondkijken voor een andere baan die dichterbij huis is en blijft, want elke week een dag heen en weer naar Bleiswijk terwijl ik het prima vanuit huis kan doen, is voor mij echt een dikke NEE.

Ik begon mijn blog met de vraag: waar ligt jou NEE??

Ik hoop dat je het weet voor jezelf en daar ook naar durft te leven.

Het is zeker niet zo dat je altijd Nee tegen anderen moet zeggen, Ja zeggen is ook prima. Maar let goed op dat je altijd JA tegen jezelf zegt.

Hopelijk blijft die diepe put jou dan bespaard.

En mocht je je nu ergens op de rand of in die put bevinden:

het komt echt goed. Je groeit hiervan en leert jezelf nog beter kennen.

Of je het nou aangaat met of zonder hulp, je vind je weg naar de JA tegen jezelf echt weer terug. Als ik het kon, kan jij het ook.

Liefs Marisol